به گزارش روابط عمومی منطقه ویژه اقتصادی پارسیان، معلولیت فقدان یا کاهش فرصت‌ها برای سهیم شدن در زندگی اجتماعی در سطحی برابر با دیگران است و با رشد صنعت و ماشینی شدن کارها و خطرات مربوط به آن‌ها و همچنین جنگ‌ها تعداد معلولین در سطح جهان در حال افزایش است و استان هرمزگان نیز از این امر مستثنی نیست.
امروزه حدود ۱۰ درصد از جمعیت جهان را معلولین تشکیل می‌دهند که برای گذراندن یک زندگی عادی به یاری سازمان‌ها و موسسات ذیربط جامعه نیازمندند.
در ایران قوانین مختلفی برای حمایت از اشتغال معلولین وجود دارد. بر اساس ماده هفت قانون جامع حمایت از حقوق معلولان: دولت موظف است که حداقل سه درصد از مجوزهای استخدامی را (پیمانی، رسمی و کارگرس) به افراد معلول واجد شرایط اختصاص دهد و حق بیمه سهم کارفرما توسط سازمان بهزیستی پرداخت شود.

در روزگاری که بخش عظیمی از جوانان و جمعیت یک کشور با برخورداری از سلامت جسمانی و توانایی لازم برای انجام کار بیکار هستند و یا ادامه تحصیل نمی دهند اما باز هم افرادی هستند که با معلولیت های متفاوت  در شهر پارسیان استان هرمزگان با وجود همه محرومیت ها با زهم افتخار آفرین شده اند و به دنبال کسب مدارج علمی بالاتر هستند.
معلولیت تنها یک محدودیت محسوب می‌شود چراکه در سراسر جهان افراد زیادی هستند که با وجود چنین مانعی، موفقیت‌های چشم‌گیری را در زندگی کسب کرده‌اند و به الگوی بسیاری از مردم جامعه تبدیل شده‌اند. سارا فولادی یکی از این افراد موفق، هم‌اکنون در منطقه ویژه اقتصادی پارسیان مشغول به کار است.

در ادامه، گفتگوی خبرنگار پرتال خبری منطقه ویژه اقتصادی پارسیان را با سارا فولادی خواهید خواند:

 

س- لطفا خودتان  را برای مخاطبان سایت  معرفی کنید؟
ج-سارا فولادی، ۲۵ ساله،اهل و ساکن پارسیان هستم. در یک خانواده فرهنگی متولد شدم و فارغ التحصیل رشته کارشناسی حسابداری می باشم.

س- آیا درخانواده شما فرد معلول دیگری هم وجود دارد؟
ج-بله، در خانواده ما که متشکل از چهار فرزند،  ۳  دختر و ۱ پسر می باشد،یکی از خواهران و  برادرم نیز مانند خودم معلولیت جسمانی دارند.

س-آیا تا به امروز در جایی مشغول بکار بوده اید؟

ج-خیر، تا کنون جایی مشغول بکار نبوده و سابقه کار ندارم.

س- شما با وجود تمام محرومیت‌هایی که داشتید تصمیم گرفتید که ادامه تحصیل دهید، چه نیرو  یا انگیزه‌ای شما را به ادامه دادن سوق می‌داد؟
ج- من معتقد بودم معلولیت محدودیت نیست، هیچ چیز باعث نمی‌شود که دست از خواسته‌ها و آرزوهایم دست بردارم. من از همان شروع تحصیل و در دوران  دبستان به این باور رسیدم که بدون کمک دیگران می‌توانم درس بخوانم و به همین علت تا مقطع کارشناسی خواندم. در آن دوران من فراتر از دروس دانشگاهی به طراحی نیز علاقمند شدم و با دنبال کردن آن توانستم خود را در شهرستان پارسیان به عنوان یک هنرمند معرفی کنم.علاقه و پشتکار در هر شخصی باعث موفقیت خواهد شدو در من نیز علاقه و پشتکار در تحصیل باعث شد که تصمیم به ادامه تحصیل بگیرم و متوقف نشوم.

س-اینکه معلولیت محدودیت‌ نیست را چگونه تعریف میکنید؟

ج-اگر قرار باشد معلولیت عامل ناتوانی باشد پس باید همه آنهایی که سالم هستند توانا و کارآمد باشند و همه ی آنان که معلول هستند ناتوان باشند در حالی که میدانیم خیلی از افراد معلول هستند که از نظر شخصیت علمی و عملی برتر از خیلی از افراد سالم هستند. پس من میخواهم و خواهم توانست.برای من بن بستی وجود ندارد و شدیدا معتقدم معلولیت محدودیت نیست.

س-آیا برای اشتغال یا کار قبل از جذب در منطقه ویژه اقتصادی پارسیان اقدامی انجام داده‌ بودید؟
ج-تلاش هایی برای اشتغال در سایر ادارات یا سازمان های دولتی و خصوصی  انجام داده بودم که متاسفانه با توجه به شرایط جسمانی موفق به جذب در انها نشدم ولی تلاش و امید خود را بیشتر کردم چراکه که من اعتقاد داشتم که انسان برای کسب جایگاه شغلی اقدام به تحصیل می‌کند. من هم با توجه به اینکه شرایط جسمانی خودم را معلولیت نمیدانم بلکه موهبتی از طرف خداوند می‌دانستم، با امید به اشتغال، تحصیلم را ادامه دادم.
با توجه به شرایط جسمانی که داشتم، همیشه به دنبال شغلی بودم که از لحاظ امنیت شغلی تامین باشم و توانایی تامین هزینه زندگی خودم را داشته باشم چراکه خانواده‌ام زحمات غیر قابل وصفی را انجام داده‌ بودند و امید داشتم که روزی بتوانم با اشتغال خود به آنها کمک کنم و ذره ای از محبت هایشان را جبران کنم.

س- آیا  علاوه بر مدرک کارشناسی حسابداری، هنر و مهارت خاصی دارید؟
ج-بله، من در سبک های مختلف نقاشی مانند طراحی، سیاه قلم، رنگ و روغن، ویترای،نمد دوزی، عروسک روسی تبحر داشته و حتی در این موارد اقدام به آموزش دیگران نیز طی چندین دوره کرده ام.

س-دیدگاه شما قبل از ورود به منطقه ویژه اقتصادی پارسیان نسبت به مجموعه منطقه ویژه و سیستم مدیریتی آن چگونه بوده است؟
ج-در مورد مهندس شاهرخی مدیرعامل منطقه ویژه و همچنین مجموعه کارکنان و اهداف بزرگ منطقه ویژه چیزهایی شنیده بودم و همیشه در ذهنم یک غول از آن تصور کرده بودم و  با خود فکر می کردم ورود و اشتغال برای من در این مجموعه غیر ممکن است،مخصوصا که از شرایط جسمانی خاصی برخوردار بودم.
در حقیقت چون تجربه  تلخ چنین شرایطی برای خواهرم که معلولیتی به مانند من دارد بوجود آمده بود که علی رغم قبولی در آزمون استخدامی ارگان دولتی  به دلیل شرایط خاص جسمانی در مصاحبه رد شده بود،ورود به مجموعه منطقه ویژه را غیر ممکن می دانستم و از همان ابتدا اشتغال در منطقه ویژه را یک آرزو میدانستم زیرا تصور بر این داشتم که شرایط قدی و جسمانی مانع از ورود من خواهد شد .

س-چه اتفاقی افتاد که در منطقه ویژه  اقتصادی پارسیان جذب شدید؟
ج-در مرحله اول، اطلاع داشتم که هر ارگان و سازمان دولتی باید در جذب نیروهای خود ۳درصد از افراد دارای معلولیت استفاده کنند که متاسفانه  همه نهادهای دولتی واقع در شهرستان پارسیان که برای اشتغال به  آنها مراجعه کردیم این مسئله را قبول نمی کردند و اقدامی مبنی بر  جذب فرد دارای معلولیت نمی کردند، حتی اداره بهزیستی که خود سازمان  اصلی حمایت کننده معلولین در کشور بود اقدامی جهت جذب ما نکرد. متاسفانه باید بگویم هیچ یک از ارگان های دولتی حاضر به جذب و بکارگیری معلولین در مشاغل خود نیستند و بیکاری به عنوان بزرگترین معضل این قشر از جامعه است.

ماجرای جذب من از اینجا رقم خورد که همزمان با هفته بهزیستی، مهندس شاهرخی مدیرعامل منطقه ویژه اقتصادی پارسیان به همراه تعدادی از پرسنل منطقه ویژه جهت گرامیداشت هفته بهزیستی و دیدار با خانواده معلولین به دیدار ما آمدند و طی این دیدار با توجه به اینکه من دارای مدرک تحصیلی  کارشناسی  در رشته حسابداری بودم ، مهندس شاهرخی وعده اشتغال را به من داد که خدا را شکر به قول و وعده خود عمل کردند و اکنون در منطقه ویژه اقتصادی پارسیان جذب شده ام . در واقع این دیدار باعث رقم خوردن نقطه عطفی در زندگی من شد .

مهندس شاهرخی در آن دیدار به من چمله ای گفتند که من تا اخر عمر فراموش نخواهم کرد آن هم این بود : شما از فیلتر منی که خیلی ها رد نشدن، رد شدید و این نه بخاطر معلولیت شمابوده بلکه در شما توانایی را دیدم که فراتر از یک معلول بود.

س- چه کسانی در این مسیر تا رسیدن به اشتغال از شما حمایت کردند؟
ج-در مرحله اول باید خدا راشکر بگویم و در مرحله بعد از نگاه ویژه مهندس شاهرخی مدیرعامل منطقه ویژه اقتصادی پارسیان، دکتر الیاسی مدیریت کار و خدمات اشتغال منطقه ویژه ،مهندس بامری مسئول مالی،اداری و پشتیبانی منطقه ویژه و همچنین پدر، مادر و عمه ای که همیشه حامی و امید بخش من بوده و از من حمایت کردند تشکر کنم.

س-اکنون که شاغل شدید و جزء نیروهای منطقه ویژه اقتصادی پارسیان  می باشید چه حسی  دارید؟
ج-خوشحالم و این حس خوشحالی قابل وصف نیست و از وصف آن ناتوانم .فقط می توانم از نگاه ویژه مهندس شاهرخی به بومی گرایی، اشتغال بانوان،معلولین و عمل به مسئولیت های اجتماعی کمال تشکر را داشته باشم  و از اینکه به من اعتماد کرد این فرصت بزرگ را برای من فراهم آورد سپاسگزارم و امیدوارم به بهترین نحو امورات محوله را انجام دهم زیرا در حال حاضر خود را نماینده معلولین در منطقه ویژه می دانم و تمام تلاشم را میکنم که ثابت کنم افراد معلول فرقی با بقیه افراد ندارند و این موهبتی بوده که خداوند برای آنها ایجاد کرده است.

س- آیا وضعیت جسمانی اختلالی در روند کار و انگیزه کاری برایتان ایجاد می کند؟
ج-قطعا خیر، تمام تلاشم را برای نشان دادن توانایی هایم بکار خواهم بست و به خودم  و قدرت اراده ام  ایمان دارم  و معتقدم در هرکاری که تلاش کنم می توانم موفق شده و غیرممکنی برایم وجود ندارد.

س-سخن شما برای دیگر معلولین شهرستان پارسیان و کشور چیست؟
ج-من معتقدم جامعه نباید فکر کند معلولان سربار جامعه و محل ترحم دیگران هستند بلکه افرادی متفاوت با ویژگی های خاص و توانایی های مختص به خود هستند.به همه معلولین میگویم که همیشه امیدوار باشند و برای موفقیت در زندگی و اشتغال تلاش کنند قطعا افرادی مانند مهندس شاهرخی در زندگی شما خواهند آمد.با نگاهی متفاوت، نگاهی که شما را معلول نمی‌داند به شما اهمیت میدهد و موجب زندگی دوباره ای می شوند و اینگونه نباشد که به دلیل وضعیت جسمانی خود، مردم و جامعه حراسی داشته باشند و این را باید بدانیم و باور داشته باشیم که خداوند وقتی انسان  را خلق می کند رزق و روزی او هم برای آن به طریقی مهیا  و فراهم می کند.

س- باتوجه به اینکه که اکنون در منطقه ویژه اشتغال دارید نگاه مدیرعامل و مجموعه مدیریتی منطقه ویژه نسبت به جامعه زنان و اشتغال آنها چگونه است؟
ج-در گذشته به دلیل سنتی بودن فرهنگ،اشتغال بانوان در شهرستان مهیا نبوده ولی امروزه این فرهنگ بوجود آمده و نگاه ویژه ای که مهندس شاهرخی و مجموعه مدیریتی آن به اشتغال بانوان داشته اند باعث اشتغال خیلی از بانوان در منطقه ویژه شده  و اعتماد به نفس و خودباوری را در بین زنان بوجود آوردند و می شود گفت یک کار بزرگ صورت گرفته و بی شک نقطه اوجی در اشتغال بانوان صورت گرفته است.

س-آیا صحبتی با مردم و جوانان  پارسیانی و غیر شاغل در منطقه ویژه اقتصادی پارسیان  دارید؟
ج-باید به مردم عزیز و همشهریانم بگویم که تا چیزی رو به چشم ندیدند قضاوت نکنند و یاس و ناامیدی را رواج ندهید.جوانان جویای کار نا امید نشوند و تلاش کنند قطعا با توجه به آینده منطقه ویژه شرایط اشتغال همه  افراد بیکار  در این مجموعه فراهم خواهد شد. اولا صبور باشند و ثانیا با فراگیری مهارت های مورد نیاز با امادگی کامل مسیر اشتغال را برای خودشان هموار کنند.

س – در پایان سخن یا مطلب ناگفته ای  اگر دارید بیان کنید ؟
ج- در انتها باید تشکر ویژه داشته باشم از مهندس شاهرخی مدیرعامل  دلسوز و توانمند منطقه ویژه اقتصادی پارسیان با عملکرد هوشمندانه و فراتر از حد تصور ،مهندس شریفی نماینده محترم در مجلس شورای اسلامی ، جناب آقای مهندس افروز ، جناب آقای دکتر الیاسی مدیر کار و خدمات اشتغال منطقه ویژه ،مهندس بامری ،انجمن جوان یار شهر پارسیان و همه افرادی که در این مسیر مرا  حمایت کردند و زمینه ساز اشتغال من در این مجموعه بزرگ شدند. جایی که  بزودی قطب اقتصادی کشور خواهد شد و مشکل اشتغال شهرستان را بطور کلی حل خواهد کرد.از شما هم بابت وقتی که در اختیارم قرار دادید سپاسگزارم.